![]() |
Budowa hal sportowych ma kapitalne znaczenie dla każdego miasta. Niewątpliwie rozwój kultury fizycznej wpisuje się w zakres tej oferty, jak mało która z dziedzin polityki rozwoju społecznego, choćby z uwagi na fakt, iż obejmuje ogromną grupę docelową, począwszy od dzieci szkolnych na osobach w podeszłym wieku, dla których sport staje się rehabilitacją, kończąc.
Dlatego też odbiorcami takich projektów stają się nie tylko dzieci i młodzież ale również dorosła populacja mieszkańców. Dopełnieniem oferty jest tworzenie, poprzez budowę zaplecza, warunków dla rozwoju innych dyscyplin, w tym kulturalnych. Tego typu obiekty stają się więc dla każdego miasteczka nowym ośrodkiem życia społecznego i są elementem integracji społecznej i tworzenia silniejszych więzów lokalnych. Tworzą przy tym szanse ożywienia lokalnego sportu, szczególnie w okresie zimowych, co wpływa na zwiększenie się liczby imprez o charakterze rekreacyjno-sportowym.
Budowa hal sportowych jest przy tym produktem turystycznym, podnoszącym turystyczną wartość miejsc. Od czasów II wojny światowej, kiedy igrzyska olimpijskie i mistrzostwa świata stały się znaczącym instrumentem politycznym, zaczęto lansować w szkole tendencje sportowego przygotowania młodzieży. Zwycięstwo sportowe zaczęło być stawiane przed młodzieżą jako najwyższy akt patriotyzmu.
Dodatkowo procesy komercjalizacji i pieniądze możliwe do zarobienia poprzez sport spowodowały, że zarówno uczniowie rokujący nadzieje sportowe jak i ich opiekunowie zapomnieli o głównych celach wychowania fizycznego w szkole. Zapomniane zostały takie wartości nadrzędne jak: kształtowanie zdrowia, wychowanie moralne, wpajanie zasad "fair play" czy przygotowanie do współdziałania i przodownictwa, wyrabianie przyjaźni i koleżeństwa .
Nadszedł więc czas aby wychowawcy skupili swoje wysiłki i wzięli się do roboty. Nadszedł czas na to by objąć wszystkich uczniów rzeczywistym wychowaniem fizycznym w miejsce pobożnych życzeń i teoretycznych deklaracji, zamiast zajmować się tylko garstką wyselekcjonowanych talentów. Nadszedł czas realizowania programu ogólnego przygotowania i wyrównywania braków u tych, którzy są zaniedbani lub całkowicie pozbawieni procesu wychowania fizycznego. Nadszedł czas nawiązania kontaktu i współpracy z rodzicami, gdyż ich uwagi i pomoc mogą być niezwykle cenne w procesie kształcenia.